pexels-photo-1071878

WEEK 8: HAPPY HALF BIRTHDAY

WEEK 8: HAPPY HALF BIRTHDAY

 

 

Woehoe, deze week is de week dat Benjamin alweer een half jaar bij ons is! Ik zal geen hele speech schrijven, hoewel de titel doet vermoeden dat de  dagboekblog van deze week alleen over hem zal gaan. Wat ik erover kwijt wil, is dat de tijd vlieeegt en we enorm dankbaar zijn voor wie hij is, dat hij aan ons toevertrouwd is en hoe goed het met hem gaat!

Deze week is mijn schrijf-inspiratie wat verder te zoeken, dus ik zal jullie dan maar meenemen in hoe de week er uit heeft gezien.

Joshua kwam er zondagavond om 23.55 uur achter dat hij deze week veel extra moest werken, wat betekende dat hij lange werkdagen zou hebben (een paar dagen van 07.00-21.30 uur – door de verschillende werkplekken). Hierdoor vloog de week voorbij, want ik was voornamelijk bezig met zorgen, alles wat bij het huishouden hoort en werken. Verder bracht ik deze week nog even een bezoekje aan een vriendin die ook een kindje heeft, waar ik Benjamin ook mee naartoe nam. En in het weekend shopte ik voor Benjamin, want die groeit als een malle en past maatje 68 al bijna niet meer.

Nou, dat was ‘m wel. Niet zo interessant dit keer! Ohja, en er gebeurde nog wat deze week, maar dat kun je lezen bij ‘Foto van de week’.


Deze week ben ik dankbaar voor..

  • .. Benjamin, die deze week een half jaar oud is, en goed ontwikkelt en groeit!
  • .. vriendschappen.
  • .. het 'gewoon' maar kleertjes kunnen kopen als het nodig is. 

Foto van de week

Elke week plaats ik een 'Foto van de week', waarbij ik een foto uit die week plaats. Soms alleen een foto, soms met wat tekst erbij.

Wat je hier ziet is melkpoeder op de grond. Ik liet de bak met babyvoeding (melkpoeder), waar ik net het deksel van af had gehaald, op de grond vallen. AAAAAH.

hanna-dagboekblog-week-8

< WEEK 7                    WEEK 9 >

HuishoudenHuishouden
Sale / Solden 2021Sale / Solden 2021
week 7-hanna-dagboekblog

WEEK 7: STILTE VOOR DE STORM

WEEK 7: STILTE VOOR DE STORM

 

 

Nee, grapje. Helemaal geen stilte voor de storm. Storm voor de storm, dat is eigenlijk een veel passendere titel. Man, man, wat een week weer. Vorige week voelde ik me al niet fit, maar deze week zette dat door. Griepklachten inclusief koorts. Geen C. Supermoe. En op een gegeven moment superchaos. Joshua was even vergeten door te geven - en in de agenda te zetten - dat hij vrijdag, zaterdag en zondag met zijn broers een weekend weg zou gaan. Ik had zelf dingen gepland, waarbij besproken en afgesproken was dat hij dan bij Benjamin zou zijn. Ik had ook bereikbaarheidsdiensten staan – die ik, doordat ik opgeroepen kan worden, niet kan draaien als ik alleen met Benjamin ben. Ik kan er maar beter niet teveel woorden aan vuil maken, maar je kunt je voorstellen wat een ‘storm’ dit (lees: ik) geweest is.
Uiteindelijk heb ik een en ander kunnen regelen en kon hij wel gewoon die kant op.

Op de dag dat hij zou vertrekken, kwam de echte storm. Het advies was om de weg niet op te gaan en er werd name gewaarschuwd voor de kustgebieden. Drie keer raden waar Joshua naartoe zou gaan.. Vond ik natuurlijk ook weer wat van. Maargoed, drie broers, avontuurlijk aangelegd, die zijn natuurlijk wel die kant opgegaan (en ik kreeg achteraf pas te horen dat ze langs omvergewaaide vrachtwagens reden).  

Hoewel het best pittig was om na zo’n week van ziek zijn, alles alleen (Benjamin, Bailey, huishouden etc) te moeten draaien, heb ik ook genietmomenten gehad! En wat toch ook wel leuk is, en volgens mij ook goed voor je relatie, is om de ander even een paar dagen niet te zien, zodat je uit kan zien naar het moment waarop diegene weer terugkomt! Al met al viel het allemaal erg mee! En hoewel het voor mij wat chaotisch was, heeft Joshua enorm genoten en dat maakt mij natuurlijk ook weer blij!

Deze week ben ik dankbaar voor..

  • .. het veilig bereiken van de 'vakantiebestemming' door Joshua en zijn broers, ondanks de storm;
  • .. het genieten van het zorgen voor Benjamin, het hele weekend lang;
  • .. het nichtje dat kwam logeren; 
  • .. Joshua die wat klusjes deed aan de tuinkamer.

Foto van de week

Elke week plaats ik een 'Foto van de week', waarbij ik een foto uit die week plaats. Soms alleen een foto, soms met wat tekst erbij.

Deze foto bevat verschillende geniet- en dankbare dingen: een blauwe lucht, groen in de tuin, links bovenin een stukje van het klussen van Joshua en de zon die door het raam op het plantje schijnt wat een mooi schaduweffect geeft.

hanna-agteres-dagboekblog-week-7

< WEEK 6                      WEEK 8 >

HuishoudenHuishouden
Sale / Solden 2021Sale / Solden 2021
hanna-agteres-week7-dagboekblogs

WEEK 6: WAAROM IK LIEVER NIEMAND ZIE NADAT IK NAAR DE KAPPER BEN GEWEEST

WEEK 6: WAAROM IK LIEVER NIEMAND ZIE NADAT IK NAAR DE KAPPER BEN GEWEEST

 

Gemiddeld gezien ging ik in de afgelopen jaren zo’n 2x per jaar naar de kapper. Ik heb – of eigenlijk had, ja dat lees je zo! – erg lang haar en dus liet ik het vaak alleen even goed bijknippen zodat het weer netjes was en dan kon ik er weer een paar maanden tegenaan. Al een paar weken was ik mijn, wel heel lang geworden, haar zat. Door de zwangerschapshormonen was het ook niet meer wat het ooit was, want inmiddels had ik droog, dood en eeeenorm knoperig haar. Het zag er gewoon niet meer goed, gezond en verzorgd uit. Dus. Tijd voor de schaar dan maar. Ik besloot dat er dit keer dan ook maar een goed stuk af moest – iets dat ik eens in de paar jaar doe. En dan komen we nu bij een stuk, waarbij ik iets zal delen over mijzelf. Ik ben trouwens heel benieuwd of er ook anderen zijn die hier net zoveel ‘last’ van hebben als ik!

Oke, komt ‘ie. Als ik iets écht nieuws heb, dan moet ik zó wennen aan mijzelf, dat ik die dag (en soms ook de dag erna) liever helemaal niemand meer zie en dus ook liever de deur niet meer uitga. In sommige gevallen duurt het nog langer, maar dan ontkom je er vaak niet meer aan door afspraken, werk en dergelijke. En even voor de duidelijkheid: ik heb dit alleen bij – voor mij – grote, uiterlijke veranderingen, dus bijvoorbeeld wanneer ik jaren geen jurk of rok meer heb gedragen en die dan weer draag, wanneer ik een flink stuk van mijn haar laat knippen, wanneer ik mijn haar heel anders doe (ik draag het vrijwel altijd los), type kleding draag die ik normaal niet draag (andere stijl bijvoorbeeld), make up draag die ik anders nooit draag, en zo zijn er nog wel wat situaties geweest. Het is dus niet zo dat ik mij bij een puistje of plekje niet meer durf te vertonen. Je zult je misschien afvragen of het onzekerheid is, maar ik geloof niet dat dat het is (heb ik wel over nagedacht). Het is gewoon echt zo dat ik enorm moet wennen aan mijzelf en even niet helemaal comfortabel met mijzelf ben, waardoor ik ook niet goed ontspannen en comfortabel bij anderen ben. Alsof het één grote prikkel is, die mij dan continu dwarszit.


Deze week ben ik dankbaar voor..

  • .. café's/restaurants die niet meewerken aan het uitsluiten van een deel van de maatschappij, door je QR-code niet te vragen en/of te scannen (wij zaten zaterdag bij zo'n tent).
  • .. spontaan met familieleden een drankje doen, die we onverwacht tegenkwamen in de stad.
  • .. dat het hele schema met taakverdelingen ook deze week weer werkte! zie Dagboekblog Week 5

Foto van de week

Elke week plaats ik een 'Foto van de week', waarbij ik een foto uit die week plaats. Soms alleen een foto, soms met wat tekst erbij.

Deze foto is een twee-in-een. Ik met meer dan de helft van mn haar eraf, en Benjamin's eerste keer naar een café/restaurant, haha! (Waar later ook nog spontaan familieleden bij aanschoven)

 

hanna-agteres-dagboekblog-week-6

< WEEK 5                       WEEK 7 >

HuishoudenHuishouden
Sale / Solden 2021Sale / Solden 2021
hanna-agteres-week5-dagboek-blog

WEEK 5: WANNEER JE BEIDEN EEN ADHD-ACHTIG BREIN HEBT, MAAR OOK EEN GEZIN MOET RUNNEN

WEEK 5: WANNEER JE BEIDEN EEN ADHD-ACHTIG BREIN HEBT, MAAR OOK EEN GEZIN MOET RUNNEN

 

Wanneer je beiden een ADHD-achtig brein hebt, maar ook een gezin moet runnen.. Man, man, man. EEN – GROTE – CHAOS. Afgelopen weken kreeg ik meerdere error’s en waren we veel in discussie met elkaar. Afspraken werden vergeten, verantwoordelijkheden niet nagekomen, het huishouden was niet op orde, spullen werden vergeten en zo kan ik nog wel even doorgaan. Sinds Benjamin er is, is alles meer plannen. En sinds ik weer werk, is dat nóg meer nodig. Afgelopen weken waren zó chaotisch. Ik startte weer echt met werken, Joshua een nieuwe baan, met andere werktijden. De balans was ver te zoeken. En ik was het helemaal zat; was overprikkeld en had een hoog stresslevel door alles.

Hoewel ik degene met de diagnose ben, kom ik er steeds meer achter dat Josh ook een mega chaotisch brein heeft. En waar moeders geacht worden de manager van het gezin te zijn, geldt dat hier natuurlijk ook. Alleen ik met mijn brein zou het wel chill hebben gevonden af en toe éven op iemand terug te kunnen vallen, maar dat is met nog zo’n chaoot in huis niet mogelijk – op dit gebied dan.

Tijd voor verandering, want zo kon het niet langer doorgaan. Rust, reinheid en regelmaat, dat is wat we nodig hadden, maar het zou niet vanzelf komen. Een aantal weken geleden maakten we al een online agenda aan, maar deze werd nog onvoldoende gebruikt en loste ook niet alles op. Wij zijn beiden echt masters in discussiëren en dat deden we de afgelopen weken dan ook over elk klein ding dat moest gebeuren (wie wat wanneer zou doen), supergezellig. Zelfs bij dagelijkse terugkerende dingen als de hond uitlaten. En misschien klinkt het heel kinderachtig, maar wat wij nodig hadden, was structuur in de vorm van een hele duidelijke taakverdeling en het invullen en bijhouden van de online agenda.

En dus schreven we alles op wat er te doen en te verdelen viel. Ook de kleinere dingen. Het ging niet zozeer om het ‘eerlijk verdelen van de taken’, maar meer om het indelen ervan, zodat vaststond wie, wat, op welke dag zou doen. Alles wat we noteerden hebben we in overleg verdeeld over de dagen. Wat hiervoor echt een uitkomst is, is de gedeelde notitie via iPhone! In deze notitie kunnen we beiden ‘werken’. Hier staan alle taken in, verdeeld onder de dagen en de persoon die het uitvoert. Het gaat dan om huishoudelijke taken, maar ook wie de hond uitlaat, wie met Benjamin opstaat, wie Benjamin naar de oppas brengt en haalt, et cetera, et cetera. Echt alles wat maar wekelijks terugkeert en – voor ons – nodig is om te verdelen.

We hebben gekozen voor zo’n ‘bolletjes-systeem’, waarbij je het bolletje aanklikt als je de taak hebt uitgevoerd. Als een van ons weer een of meerdere van de taken heeft gedaan en afvinkt, dan krijgt de ander daar zelfs een melding van – mooie stok achter de deur dus haha. Het werkt uberhaupt als een stok achter de deur en het voelt nog lekker om die bolletjes weg te vinken ook. Verder hebben we in de gedeelde notitie (wel in een andere gedeelde notitie dan die met de taakverdeling, zodat alles overzichtelijk blijft) ook een eetschema en boodschappenlijstjes staan, zodat we weten wat we eten en de boodschappen al in huis zijn. Zodat voorkomen wordt dat we én geen zin hebben om naar de winkel te gaan, én geen zin hebben om te koken, waardoor er te snel wordt gekozen voor iets simpels (wat vaak ongezond is) of bestellen (wat ongezond en duur is). Nu is duidelijk wie, wanneer boodschappen doet, en wie wanneer kookt.

Deze week ging alles in. We besloten op zondag de nieuwe week voor te bespreken, bijvoorbeeld wie wanneer werkt die week en wie wanneer een afspraak heeft staan en andere bijzonderheden. De week ging van start en echt, het werkte als een tierelier! Eerder liepen we tegen zooooveel dingen aan en waren er regelmatig opmerkingen als ‘Schat, je zou een paar dagen geleden al … schoonmaken, maar hebt het nog steeds niet gedaan. Ik heb het al een paar keer moeten vragen.’ en dat soort opmerkingen en irritaties. Geen discussies meer over elk klein ding. Een opgeruimd en schoon huis. Een agenda die helder is. Weten waar je aan toe bent en wat er van je wordt verwacht voor die dag. Heer-lijk. Wat een rust, reinheid en regelmaat!

Misschien denk je nu wel ‘..maar dit zijn toch hele normale, vanzelfsprekende dingen? Die je gewoon even doet? Die gewoon bij het volwassen- of gezinsleven horen, dus wat is dit voor moeilijk gedoe?’. Tja. Ik weet het. Voor velen is dit inderdaad heel vanzelfsprekend en bij velen zal dit heel vloeiend en vanzelf verlopen, maar in ons geval dus niet en dat is best lastig. Dit werkt blijkbaar voor ons!

Nou is het natuurlijk nog de vraag of dit de aankomende weken net zo goed zal blijven lopen, maar daar heb ik echt het vertrouwen in, als ik zie hoe goed dit afgelopen week is gegaan!

Ikzelf werk daarnaast sinds twee weken ook nog met een weekplanner, die ik op maandag invul en per dag zelf verdeeld heb in ochtend, middag en avond. Hier vul ik per blok mijn verplichtingen en afspraken in, maar nu ook alle taken die ik te doen heb. Belangrijke dingen markeer ik met een markeerstift. Door de blokken te verdelen, en doordat ik met markeerstiften werk, heb ik visueel snel inzichtelijk wanneer ik nog ruimte heb om dingen te plannen, maar ook of ik die week al veel verplichtingen en afspraken heb staan. In de weekplanner die ik heb, staan nog twee extra kopjes 'To do' en 'Note', superhandig.
Ook deze 'tool' is voor mij(n brein) heel helpend!


Deze week ben ik dankbaar voor..

  • .. het huishouden dat voor het eerst sinds tijden écht op orde is.
  • .. dat het hele schema met taakverdelingen werkt!
  • .. dat Benjamin naar mijn moeder gaat - die gastouder is, in plaats van naar een onbekende of naar de kinderopvang (ik merk namelijk hoe lastig ik het vindt om hem aan een ander toe te vertrouwen!)
  • .. dat Benjamin 's nachts doorslaapt (van 20.00/20.30u tot 06.30/08.00 uur!!).

Foto van de week

Elke week plaats ik een 'Foto van de week', waarbij ik dus een foto uit die week plaats. Soms alleen een foto, soms met wat tekst erbij.

Zoals de meesten wel weten, zijn wij gek op sneakers, vooral die van Nike. Afgelopen week kwamen er Jordan's voor Benjamin binnen, die ik voor een tientje via Vinted kocht!

 

hanna-agteres-dagboek-blog-week5

< WEEK 4                         WEEK 6 >

HuishoudenHuishouden
Sale / Solden 2021Sale / Solden 2021
hanna-agteres-week4-dagboek-blog

WEEK 4: FIRST DATE

WEEK 4: FIRST DATE

 


Niet onze állereerste, maar wel de eerste sinds Benjamin er is! Voordat Benjamin werd geboren, zelfs voor we zwanger waren, bespraken we regelmatig hoe belangrijk het is om ook nadat je een kindje hebt gekregen, nog wel te daten. Goed en belangrijk voor je relatie, blabla. Nou, voor je het weet ben je 5 maanden verder joh. Dat het goed en belangrijk is, hebben we wel gemerkt. Wát fijn zeg, om even zonder kiddo te zijn, hoeveel we ook van hem houden. Even tijd voor ‘Joshua & Hanna’, in plaats van ‘papa en mama’. ‘Moeten we vaker doen’. Een veel gezegd zinnetje, waar vaak niets van terecht komt. Wij zeiden ‘m ook na deze eerste date, maar we zijn écht van plan dit wel vaker te doen en in dit geval denk ik dat er niet niets van terecht komt! Ons voornemen na deze first date: elke maand minimaal één dagdeel eropuit met z’n tweeën, de ene keer wat uitgebreider dan de andere keer. Het is een kwestie van inplannen!

 

Deze week ben ik dankbaar voor..

Een nieuwe toevoeging aan deze blogs, is de ‘Deze week ben ik dankbaar voor..’, omdat ik dit jaar vaker stil wil staan bij dat waar ik dankbaar voor ben. Deze week waren dat de volgende punten:

  • .. de nieuwe (deeltijd)baan van Joshua (die daardoor niet meer in Meppel, maar in Kampen werkt).
  • .. het twee jaar getrouwd zijn met Joshua.
  • .. het fijne gevoel dat ik deze week kreeg, tijdens de keren dat ik stille tijd nam
    (dan denk ik altijd, ‘Waarom neem ik hier maar zo weinig tijd voor..?’ en de volgende dagen voel ik altijd weer een drempel om tijd vrij te maken voor stille tijd – zo apart, werkt bijna net als met sporten haha).

 

Foto van de week

Elke week plaats ik een 'Foto van de week', waarbij ik dus een foto uit die week plaats. Soms alleen een foto, soms met wat tekst erbij.

Deze week mocht ik op mijn vrije dag naar het UMC Groningen. Ik was zo dom om deze afspraak om 08.15 uur te plannen. Ik moest vervolgens nóg eerder opstaan, dan dat ik doe wanneer ik om 07.15 uur begin met werken. Maargoed. Dit hebben we weer gehad. Ik heb nog niet eerder gedeeld wat er gaande is, dus de reden van dit bezoekje laat ik nog even achterwege. Binnenkort zal ik er misschien wat over delen.

 

hanna-agteres-dagboek-blog-week4

< WEEK 3                        WEEK 5 >

WonenWonen
Sale / Solden 2021Sale / Solden 2021
hanna-agteres-week3-dagboek-blog

WEEK 3: BIJZONDERE ONTMOETING

WEEK 3: BIJZONDERE ONTMOETING

 

 

Hoewel ik verder niet in detail wil treden, over wie of wat precies. Is dit wel de titel waaraan ik denk voor deze week. Er stonden weinig bijzonderheden op de planning en ik heb weinig bijzonders meegemaakt, op dit ding na. Waarover ik trouwens eigenlijk niet wilde schrijven, maargoed – verder was mijn week niet heel interessant. Het gaat om een ontmoeting met iemand, die ik jaren niet gezien en gesproken heb – en nee, niet mijn vader, waar ik laatst nog over schreef. Eerder zag en sprak ik deze persoon een aantal keren per jaar, en waren we ook redelijk op de hoogte van elkaars leven. Via LinkedIn werd ik een tijdje geleden benaderd en kreeg ik de vraag om elkaar weer eens te zien. Hoewel ik eerst dacht ‘Waarom zou ik..’, dacht ik daarna ‘Waarom ook niet.’. De afspraak werd nog een of twee keer afgezegd, maar ging van de week dus wel door. Terwijl ik dit typ denk ik, waarom deel ik dit.. want ik kan en wil jullie er niet al teveel info over geven, waardoor ik er ook niet heel vrij over kan delen. Goed. Het was in ieder geval een bijzondere ontmoeting, en hoewel ik vrij makkelijk ben in kletsen en contact leggen, merkte ik nu wel een zekere afstand. Oke, dit is veel te lastig. Ik kan en wil niet teveel delen hierover, dus ik kan maar beter stoppen. Volgende week een interessanter stuk, hoop ik!

Foto van de week

Elke week plaats ik een 'Foto van de week', waarbij ik dus een foto uit die week plaats. Soms alleen een foto, soms met wat tekst erbij.

Deze week bracht ik in mijn vrije momenten veel tijd door in onze tuinkamer, die sinds een paar weken zo goed als af is! Hier een kiekje, van een deel van onze tuinkamer, maar vooral van de Strelitzia die in deze kamer staat. Ik vind dit een van de mooiere kamerplanten en die van ons krijgt twee nieuwe bladeren (die stelen, de bladeren moeten zich nog ontvouwen) sinds hij meer licht krijgt! Kan ik van genieten! 

 

hanna-agteres-dagboek-blog-week3

< WEEK 2                         WEEK 4 >

WonenWonen
Sale / Solden 2021Sale / Solden 2021